"Lèzen we den Bijbel nog?

Wij lezen liever òver den Bijbel, in meditaties, dagboeken, prekenbundels enz. En als wij den Bijbel zelf ter hand nemen, dan toch maar heel zelden om werkelijk in zijn zin in te dringen, meestal echter om hier en ginds naar een woord te speuren, dat ons persoonlijk-geestelijk leven stichten kan.

Met dit atomistische, stichtelijke Bijbelgebruik zijn wij ongemerkt bezig, de Schrift den mond te snoeren! Door den Bijbel te maken tot een losse aaneenrijging van stichtelijke stukken, begaan wij onbewust een grote misdaad, allereerst aan onszelf.

Want zo ontgaat ons de ware hoogte en wijdheid der Openbaring, waarin onze ziel alleen ademen kan en waardoor ze pas echt wordt 'gesticht'."